Paviljoen der menselijke driften

Op een hete zomerdag staat Guido Belcanto in een Brussels paviljoen voor het monumentale reliëf De menselijke driften van Jef Lambeaux. Tussen de lichamen in steen herkent hij zichzelf. Meteen is de titel voor zijn nieuwe plaat geboren.

In zijn voorstelling neemt Guido Belcanto zijn nieuwste liedjes mee, maar ook een paar oude krakers en murder ballads. Ook zijn versies van songs van Loudon Wainwright III, David McWilliams en de Zangeres Zonder Naam zullen je verrassen. Zijn band zorgt voor een strakke live-uitvoering.

Guido Belcanto bezingt zonder schaamte zijn eigen lusten en de schaduwkanten van anderen. Zoals steeds biedt de keizer van het levenslied je troost met de nodige humor.